Dichtbij

Wat is er anders? Zijn alle dagen niet anders, altijd, een leven lang?

Natuurlijk leven velen momenteel met een gevoel van vrijheidsbeperking. Fysiek is dat ook zo. We kunnen niet overal heen op het moment dat we dat misschien eerder wel konden. Soms is het nog mogelijk als we aan allerlei voorwaarden voldoen, soms is het onmogelijk.

Maar het hoofd is vrij om te denken. Op zoek te gaan naar de mogelijkheden. Dichter bij onszelf te komen en te blijven. Dichterbij het directe leven om ons heen. Met de buren op de stoep zitten, ooit zag je het door de hele Oosterparkwijk heen. Langzaam verdween dit beeld en zie … in deze periode komt het weer terug.

Mensen die een wandeling maken door de wijk, elkaar tegenkomen na jaren, bijpraten, je weer verbonden voelen met wat dichtbij is. Als het niet lukt om een boodschap te doen is het gemakkelijker om aan iemand in de buurt te vragen of ze wat voor je mee willen nemen. Er is aandacht voor elkaar.

Ik kom weer toe aan het lezen van een mooi boek, het maken van een legpuzzel, het oeverloos naar buiten staren en de wereld in beweging te bekijken. Er wordt vaak gezwaaid en het aantal glimlachjes neemt per week toe. Het is alsof we meer en meer tot rust komen. Weg uit de drukte, de schoonheid om ons heen omarmen en koesteren.

Als alleenwonende heb ik meer te zien, kom ik meer mensen tegen op straat, is er meer telefonisch en digitaal contact en ik ervaar dat er veel gedeeld wordt.

Wie had ooit gedacht dat beeldbellen, Zoom en Teams zo snel bij veel mensen deel uit zou maken van het dagelijkse bestaan.  Buiten vergaderen in het park, overleggen tijdens de wandeling, bijpraten voor de deur, goed voor de vitamine D.

Af en toe maak ik een ommetje, zie dat er op verschillende plaatsen in de wijk maaltijden afgehaald kunnen worden of als je dat fijner vindt worden ze bij je thuis gebracht. Meer en meer mensen zijn heel handig geworden met het online bestellen van pakketjes, de bezorgers herkennen de vaste klanten op straat, zwaaien en rijden door naar het volgende adres waar misschien bij de buren aangebeld gaat worden zodat daar later ook weer een praatje van buur naar buur plaats gaat vinden.

Wil ik terug naar de oude tijd? Nee, ik wil graag naar de nieuwe tijd waarin we de ervaring van de oude tijd meenemen en ons voordeel doen met wat we in de huidige tijd leren.

Vrouw, alleenwonend, 59 jaar

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Voer jouw commentaar in
Voer jouw naam in